اقتصاد مهندسي (Engineering Economy) مجموعه‌اي از تكنيك‌ها و روش‌ها براي ارزيابي اقتصادي طرح‌هاي سرمايه‌گذاري است. اين تكنيك‌ها و روش‌ها عمدتاً برگرفته از علوم رياضي و حسابداري است. با اين تعريف، در واقع اقتصاد مهندسي ابزاري ضروري جهت تصميم‌گيري براي انتخاب اقتصادي‌ترين و به‌صرفه‌ترين طرح‌ها و پروژه‌هاي صنعتي از ميان چند پروژه و طرح است.

اقتصاد مهندسي كمك مي‌كند تا با بهره‌گيري از علوم مهندسي و اقتصادي، برترين و اقتصادي‌ترين پروژة صنعتي، از بين چند پروژه، انتخاب شود. همچنين اقتصاد مهندسي پاسخگوي سوالاتي نظير موارد ذيل است:

ـ با توجه به محدويت سرمايه، در كدام يك از پروژه‌ها بايد سرمايه‌گذاري انجام گيرد؟

ـ چه پروژه‌هايي ريسك و احتمال خطر كمتري براي سرمايه‌گذاري دارند؟

ـ آيا ماشيني كه در حال كار است بايد با يك ماشين جديد تعويض شود؟

ـ از بين چند پروژه كه داراي درآمد سالانة مساوي هستند ولي سرمايه اولية مختلفي نياز دارند كدام اقتصادي‌تر است؟

ـ از بين چند پروژه كه داراي سرمايه‌گذاري اولية مساوي هستند ولي از درآمد سالانة متفاوتي دارند برخوردارند، كدام ارجح است؟

ـ آيا منافع پروژة عام‌المنفعة مورد نظر، در حدي هست كه اجراي آن را توجيه كند؟

ـ با كاهش يا افزايش هر يك از پارامترهاي اقتصادي در يك پروژه، چه تغييري در نتايج و چه تعييري در تصميم‌ اجراي پروژه‌ پديد مي‌آيد؟

تا سال 1940 وظيفة اصلي مهندسان، فقط طراحي و ساخت ماشين‌آلات و تجهيزات صنعتي و شناخت روش‌هاي توليدي بود و توجه كاملي به ابعاد اقتصادي مواد اولية مصرفي، نيروي انساني، ماشين‌آلات و تجهيزات در توليد محصول و ابعاد اقتصادي اجراي يك طرح صنعتي نداشتند ولي امروزه، انتظار مي‌رود تلاشي كه مهندسان براي كسب تكنولوژي جديد و پيشرفته صرف مي‌كنند، براي تجزيه و تحليل اقتصادي آن نيز تلاش نمايند.